Çok, pek çok bir yıl önceydi
Deniz kıyısı bir memlekette
Ki bir genç kız yaşardı orda, belki tanırsınız kendisini
ANNABEL LEE adıyla;
Ve bu genç kız düşünmezdi hiç bir şey hayatta
Onu sevmemden ve sevmekten başka beni.

Ben bir çocuktum daha, o da bir çocuk
Deniz kıyısı bu memlekette
Ama aşık olduk bir aşkla ki aşktan da üstün –
Ben ve benim ANNABEL LEE’m –
Bir aşkla ki cennetin üç kanatlı kuşları
Çekemediler onu ve beni.

Ve işte bu yüzdendir ki, çok eskiden
Deniz kıyısı bu memlekette
Bir rüzgâr esti, bir bulut içinden, üşütüp
Benim güzel ANNABEL LEE’mi.
Asil akrabaları gelsinler
Ve Onu benden ayırsınlar diye
Kapatmak için bir kabre
Deniz kıyısı bu memlekette.

Gökteki cennette melekler yarımız kadar bile mutlu değillerdi ki
Kıskandılar onu ve beni –
Evet! — işte bu sebeptendir, (herkesin bildiği gibi
Deniz kıyısı bu memlekette)
Ki o rüzgâr çıktı o bulutun içinden, geceleyin
Üşütüp öldürdü benim ANNABEL LEE’mi.

Fakat bizim aşkımız fersah fersah güçlüydü aşkından
Yaşça bizden daha büyüklerin –
Çoğunun bizden çok daha bilgelerin –
Ve ne gökte cennetteki melekler
Ne denizin dibindeki iblis
Ayıramaz ruhumu ruhundan
O güzel ANNABEL LEE’nin.

Madem ki mehtab şavkımaz asla, getirmeden rüyasını bana
O güzel ANNABEL LEE’nin
Ve yıldızlar doğmaz asla, hissetmedikçe parlayan gözlerini ben
O güzel ANNABEL LEE’nin
Ve işte böyle geceler boyu uzanırım yanında ben
Sevgilimin — sevgilimin — hayatım ve yarimin

Kabrinde, orda kıyısında denizin –
Türbesinde, kıyısında gürleyen denizin.

Haşim Mutlu

Evvel zaman içinde
Bir deniz ülkesinde,
Adı Annabel Lee idi,
Bilirsiniz belki,
Yaşardı bir körpecik,
Sevilmek ve beni sevmek
Kızcağızın tek fikri.
Çocuktuk ikimiz de
O deniz ülkesinde,
Fakat sevgiden daha bir sevgiyle
Sevdik birbirimizi
Ben ve Annabel Lee.
Cennetin kanatlı ferişteleri
İmrenirlerdi bize ve sevgimize.

Ve bundandır ki hayli zaman önce
Bu deniz ülkesinde bir gece
Bir bulutun rüzgârı esti
Üşüttü Annabel Lee’mi.
Sonra soylu yakınları geldi
Ve alıp götürdüler onu benden,
Bu deniz ülkesinde
Kapatmak için bir gömüte.

Cennetteki melekler bilmezlerdi
Mutluluğumuzun yarısını bile.
Kıskanıp durdular bizi:
Evet! Buydu nedeni
(Herkes bilir bunu o deniz ülkesinde)
Bir bulutun rüzgârı geldi
Üşütüp öldürdü Annabel Lee’mi.

Ama kim varsa ki
Yaşça başça ileri
Sevgimizin gücünü geçemezdi.
Ne gökteki cennet melekleri
Ne de deniz altı cinleri
Canımı ayıramaz bile
Canından güzel Annabel Lee’min

Cananımın hayali olmadan
Işıldamaz ay asla.
Ve gördüğüm yıldızlar değil asla
Parlak gözleridir güzel Annabel Lee’min.
Ve gece boyu uzanıp dururum yanına
Sevgilimin, cananımın, hayatımın ve gelinimin,
Deniz kıyısındaki gömütünde,
Deniz kenarındaki kabrinde.

Edgar Allan Poe
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy
http://www.antoloji.com/ismail_aksoy
http://ismailaksoy.blogcu.com
http://ismailaksoy.wordpress.com